‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดีครับ
‎เทอร์เรซ เฮาส์เป็นรายการที่ให้ ‎ชายหญิงแปลกหน้าหกคนมาอยู่ด้วยกัน
‎เราจะสังเกตและดูพฤติกรรมของพวกเขา
‎สิ่งที่เราเตรียมไว้ให้คือ ‎บ้านหลังงามกับยานพาหนะ
‎- ไม่มีบทพูดแต่อย่างใด ‎- ใช่ค่ะ
‎สัปดาห์นี้นักแสดงฟุนะโกชิ เออิจิโระ ‎มาร่วมรายการกับเราอีกครั้งค่ะ
‎- ยินดีต้อนรับ ‎- ยินดีที่ได้มาร่วมรายการครับ
‎ตอนที่แล้ว ‎เรียวอยู่ในช่วงกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
‎- ใช่ ‎- ฉันหงุดหงิดมากเลยค่ะ
‎โทริจัง ช่วยเป็นมืออาชีพ ‎แล้วบอกบริบทหน่อยครับ
‎ถ้าไม่ว่าอะไร ‎ช่วยอธิบายหน่อยว่าหงุดหงิดอะไร
‎- เราต้องอธิบาย ‎- ฉันไม่อยากเจออะไรแบบนี้แล้ว
‎ก็เข้าใจได้นะ
‎- แต่เรายังไม่เห็นภาพรวมเลย ‎- ใช่
‎เรียวอาจจะไม่ชอบวีวี่เลย ‎แต่สัปดาห์นี้...
‎เราอาจจะโชคดีมากพอได้เห็น ‎ผู้หญิงสามคนรุมทึ้งเขา
‎ขอดูสรุปตอนที่แล้วหน่อยครับ
‎เอาล่ะ เริ่มต้นด้วย ‎เรียวกับฮานะคุยกันค่ะ
‎เธอถามเรียวว่าเขารู้สึกยังไง
‎ไม่ได้มีความรู้สึกพิเศษอะไร ‎หมายถึงพี่วีวี่กับเอมิกะด้วยเหรอ
‎(ฮานะ 22 ปี เรียว 26 ปี)
‎ถ้าตอบกว้างๆ ก็ใช่
‎- "ตอบกว้างๆ " หมายความว่าไง ‎- ก็...
‎ฉันมองเธอสามคนเป็นเพื่อน
‎พูดง่ายๆ คือ
‎- เขาไม่ได้สนใจใครในฐานะคนรักเลย ‎- ใครเขาพูดว่า "ตอบกว้างๆ " กัน
‎เขาพูดกับฮานะแบบนั้น
‎แต่หลังจากคุยกันจบ ‎เขาก็ได้คุยกับวีวี่
‎ฉันแสดงออกชัดเจนมากเลยนะ
‎(เรียว 26 ปี วิโอเลตตา 24 ปี)
‎- ก็ชัด... ‎- ชัดอยู่แล้ว
‎- ก็... ‎- อย่าบอกนะว่าดูไม่ออก
‎แล้วเธอเคยบอกฉันตรงๆ ไหม ‎ว่ารู้สึกยังไง
‎ขอแบบง่ายๆ เลยนะ
‎ถ้าอยากให้เป็นแค่เพื่อนก็บอกมา
‎อยากได้คำตอบตอนนี้เหรอ
‎เขาเอาแต่เลี่ยงที่จะตอบคำถาม
‎เขาอยากใกล้ชิดกับเธอมากขึ้น ‎แต่ก็ไม่อยากคบกันทางไกล
‎อะไรเนี่ย ปริศนาคำใบ้หรือไง
‎หลังจากนั้นเขาก็บอกเธอว่า ‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎- น่าจะบอกเขาเร็วกว่านี้ ‎- อย่างกับเธอทำอะไรผิด
‎ฉันอาจจะหางานดีๆ ทำที่นี่ ‎แล้วอยู่ญี่ปุ่นต่อไปก็ได้
‎- สายเกินกว่าจะคิดแบบนั้นแล้ว ‎- สายไปเหรอ
‎ฉันไม่คิดว่าจะเป็นไปได้
‎- คนเรามีทางเลือก... ‎- ไม่ยุติธรรมเลย
‎- เรามีทางเลือก... ‎- ไม่ยุติธรรมสุดๆ
‎- "สายไปแล้ว ไม่ยุติธรรม" เหรอ ‎- ไร้สาระสุดๆ
‎พาเขาไปห้องพักผม ‎เดี๋ยวผมจะพูดให้เขาได้สติเอง
‎หายใจลึกๆ ค่ะ
‎ฉันว่าเขามาโปรโมตตัวเอง
‎- หรือเปล่านะ... ‎- ฉันว่าอย่างนั้น
‎วันแรกที่เขามาถึง ‎ก็พูดเรื่องจานที่กองไว้
‎(เอมิกะ 21 ปี)
‎แต่คนที่ทำความสะอาดซิงก์ล้างจาน ‎กับตู้เย็นก็มีแค่ฉันกับเธอ
‎นั่นแหละที่จะสื่อ
‎- มิซึโกชิกำลังปั่นหัวคนอื่น ‎- ใช่
‎เธอเป็นคนเริ่มบ่นเรียวก่อน
‎- จริงด้วย ‎- เนอะ ว่าไหม
‎เธอทำได้ดีมาก ‎ในช่วงโค้งสุดท้ายของรายการ
‎- ทำดีมาก มิซึโกชิ ‎- วุ่นวายน่าดู
‎เธอพูดออกมาโต้งๆ ว่าเรียวมาเพื่อ ‎โปรโมตตัวเอง เธอเองก็ด้วยแหละ
‎(สัปดาห์ที่ 32)
‎(เกลียดเธอ)
‎(ชาเลอร์ โอโมเตะซันโด โตเกียว)
‎(หนึ่งทุ่ม)
‎เอ้า ยกแก้วด้วยมือขวา
‎- มือขวาเหรอ ‎- อือ ได้ไหม
‎คราวนี้ใช้มือซ้ายปิดตา
‎- อะไรน่ะ ทำไมเหรอ ‎- ได้ไหม
‎- ชนแก้ว ปิดตา ‎- ปิดตา
‎ปิดตา
‎- กินข้าวข้างนอกสนุกกว่าเยอะเลย ‎- นั่นสิ
‎ตื่นเต้นเป็นสองเท่าเลย
‎- อยากให้โทปาสมาได้ คิดถึงเขาจัง ‎- อือ
‎น่าเสียดาย
‎อาทิตย์นี้เธอมีแข่งไหม
‎มีวันที่ 23 กับ 24 ค่ะ
‎- ที่ไหน ‎- เวทีที่ชินคิบะ
‎- จัดไป ‎- แข่งที่ชินคิบะสองวันเลยเหรอ
‎- แดนศักดิ์สิทธิ์ของมวยปล้ำ ‎- วันที่ 24 ฉันไปได้นะ
‎- ดีเลย ‎- วันนั้นวันอะไรนะ
‎- ไม่แน่ใจ ‎- ฉันอยากไปเหมือนกัน
‎- ถ้าว่างก็มานะคะ ‎- ไปกัน
‎- ไปกันเถอะ ‎- ไปไหม พี่เรียว
‎ถ้าไปได้จะไปนะ
‎ถ้าฉันไปดูพี่แข่งได้ก็จะไปเหมือนกัน
‎- ลงปลาได้หรือยัง ‎- ทำไซเคียวยากิกัน
‎- ร้อน ‎- นั่นหอยเชลล์เหรอ
‎- ใช่ หอยเชลล์ ‎- ทานแล้วนะครับ
‎กินข้าวเย็นด้วยกันแบบนี้ก็ดีนะ
‎- เห็นด้วย สดชื่นสุดๆ ‎- เป็นความทรงจำวันหยุดที่ดีงามสุด
‎ทุกคน มาถ่ายรูปกัน พี่ไค
‎- อร่อยหมดเลย ‎- อิ่มมาก
‎- อิ่มสุดๆ ‎- อืดแล้ว
‎ฉันจะออกจากเทอร์เรซ เฮาส์นะ
‎- โอ๊ย ‎- ไม่จริงน่า
‎กะแล้วเชียว
‎กะแล้วว่าต้องนัดกินข้าวเย็น ‎เพราะเรื่องนั้นแน่ๆ
‎เอาจริงเหรอ
‎ทำไมล่ะ ทำไมๆ
‎พูดตามตรง โค้ชขอให้ฉัน
‎ออกจากรายการน่ะ
‎อาทิตย์นี้ฉันได้พัก ไม่ต้องซ้อม
‎แต่อาทิตย์หน้าก็คงยุ่งอีก
‎เลยคิดว่าได้เวลาย้ายออกแล้ว
‎- จริงเหรอเนี่ย ‎- อือ
‎ฉันย้ายมาที่นี่เพราะหวังว่า ‎จะได้เติบโตและได้แรงบันดาลใจ
‎ฉันได้เรียนรู้อะไรเยอะมาก
‎และผลข้างเคียงของการอยู่บ้านนี้คือ
‎ผู้คนจับตาดูการกระทำของฉันมากขึ้น
‎ฉันเลยยิ่งรู้สึกว่าเป็นหน้าที่ ‎ที่ต้องตั้งใจให้มาก
‎นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ‎ที่ฉันได้จากการอยู่บ้านนี้เลย
‎ฉันอยากบอกทุกคนที่นั่งตรงนี้
‎และสมาชิกในบ้านคนก่อนๆ ‎รวมถึงโทปาสด้วย
‎ขอบคุณมากนะ
‎ฉันมาถึงจุดที่...
‎รู้สึกสบายใจมากๆ เวลาอยู่ในบ้าน
‎และพี่ก็เป็นคนหนึ่งที่ฉันชอบคุยด้วย
‎ฉันใช้เวลาสักพักเลย ‎กว่าจะผูกมิตรที่ไว้ใจได้
‎ออกไปแบบนี้ฉันก็เศร้าแย่
‎ทั้งสองคนเพิ่งมาอยู่บ้านนี้ไม่นาน
‎แต่ก็หวังว่าจะได้ ‎ความทรงจำสนุกๆ กลับไปนะ
‎นั่งนานๆ จะป่วยเอา
‎ไปกันเถอะ เริ่มหนาวแล้ว
‎น้ำมูกเริ่มไหลแล้วล่ะ
‎- ก่อนหน้านี้ฉันก็น้ำมูกไหล ‎- ไปห้องน้ำนะ
‎สถานการณ์แบบนี้มีน้ำมูกตลอดเลย
‎ไปคุยกับพี่วีวี่ไหมคะ
‎ไม่ดีกว่า
‎ฉันว่าเธอไปห้องน้ำนะ
‎(ทาวาตาริ เรียว 26 ปี ‎นักบาสเกตบอลอาชีพ)
‎(คิมุระ ฮานะ 22 ปี นักมวยปล้ำอาชีพ)
‎(โคบายาชิ ไค 25 ปี ฝันอยากเป็นตลก)
‎(มิซึโกชิ เอมิกะ 21 ปี ‎นักศึกษาปีสี่ ม.เจเอฟโอเบอร์ลิน)
‎(โทปาส จอห์นคิมเวอร์ลู 22 ปี ‎ผู้ช่วยส่วนตัว)
‎(วิโอเลตตา ราซดูมินา 24 ปี นางแบบ)
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)
‎(สามทุ่มครึ่ง)
‎อยากดื่มกับโทปาสจัง
‎- พี่เรียว... ‎- ว่าไง
‎- คุยกันตรงนั้นหน่อยได้ไหมคะ ‎- ได้สิ
‎ได้เลย
‎- ไปกัน ‎- ขอบคุณค่ะ
‎หนาวจัง
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- อือ
‎ขอบคุณที่เดินมานี่นะคะ
‎- ว่าไง ‎- ก็...
‎ตอนฉันเจอพี่ครั้งแรก
‎หลังพี่กลับมาจากไปเก็บตัวซ้อม
‎ฉันเจอพี่
‎แล้วก็...
‎ตกหลุมรักเลย
‎เพราะแบบนั้น ฉันรู้ว่า...
‎ฉันแสดงออกแล้วก็พูดอะไรประหลาดๆ
‎ฉันชอบพี่มาสองเดือนครึ่งค่ะ
‎ดูออกไหม
‎อือ ฉันรู้อยู่แล้วล่ะ
‎แต่ไม่แน่ใจว่าจะบอกเธอตอนไหนดี
‎ว่าฉันรู้สึกยังไง
‎จำได้ไหม ตอนที่เธอพยายาม ‎ชวนฉันไปกินข้าวเย็น
‎แล้วเราก็ไปนั่งคุยกันสามห้อง ‎กว่าเธอจะพูดออกมาได้
‎- ขอโทษจริงๆ นะคะ ‎- หรือ...
‎ตอนที่เธอชวนฉันไปเที่ยว ‎หลังชนะการแข่ง
‎แต่หลังจากนั้น...
‎ถ้าพูดกันตรงๆ
‎ฉันไม่ได้มองฮานะแบบคนรักเลย
‎แต่ฉันก็ประทับใจ
‎ที่เธอพยายามคิดหาวิธี ‎สานสัมพันธ์กับฉัน
‎ที่จะบอกคือ...
‎เธอกล้ามากเลย ฉันซึ้งใจมาก
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- อือ
‎ฉันรู้ว่าฉันโตขึ้นเยอะมาก
‎ต่อไปเวลาชวนใครไปเที่ยว ‎จะไม่เสียเวลาย้ายไปหลายๆ ห้องแล้ว
‎- ตอนเธอ... ‎- คนที่ฉันจะชอบคนต่อไป
‎ฉันรู้สึกว่าคงพูดตรงๆ ได้มากกว่านี้
‎ขอบคุณที่มอบโอกาส ‎ให้ฉันได้เติบโตนะคะ
‎ฉันขอพูดอย่างหนึ่ง
‎และหวังว่าจะไม่ได้ฟังดู ‎เหมือนพูดปลอบใจนะ
‎แต่ที่ฉันไม่ได้มองเธอแบบคนรัก
‎ไม่ได้เกี่ยวกับ ‎การที่เธอเป็นนักมวยปล้ำอาชีพนะ
‎เธอบอกว่าแฟนคนก่อน ‎ไม่ชอบที่เธอเป็นแบบนั้น
‎แต่ฉันอยากให้เธอรู้ไว้
‎ว่าเธอสวยมาก
‎ฉันคิดแบบนั้นจริงๆ
‎เธอสวย แล้วก็มีพลังแห่งความสดใส
‎ที่ฉันอยากกลับบ้านมาเจอตลอดเลย
‎ฉันรู้ว่าสักวันเธอจะได้พบ ‎คนที่ชอบสิ่งต่างๆ เหล่านี้ในตัวเธอ
‎อยากให้เธอภูมิใจในตัวเอง
‎และหวังให้เธอเจอรักแท้ในชีวิต
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ฉันรู้ว่า
‎ได้ยินอะไรแบบนี้จากฉัน ‎อาจจะฟังดูน่ารำคาญนะ
‎แต่นั่นคือความจริง ‎ฉันอยากให้เธอได้รู้ไว้
‎- ฉันดีใจที่ได้ชอบพี่ค่ะ ‎- จริงเหรอ
‎หวังว่าจะไม่แปลกๆ นะ ‎ถ้าฉันชวนไปกินข้าวหรือไปเที่ยวอีก
‎และหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันต่อได้
‎- ขอบคุณนะ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ก็ดีนะ ‎- อือ
‎(ไปทำงานที่ชินจูกุ ‎กินบาร์บีคิวให้สนุกนะ โทปาส)
‎(ห้าทุ่ม)
‎- บาร์บีคิวสนุกมากเลย ‎- ดีมาก
‎- กินข้าวกลางแจ้งก็สนุกดีนะ ‎- ได้ประสบการณ์อีกแบบ
‎ก็สนุกจนถึงตอนนั้นล่ะนะ
‎- ก็ใช่ ‎- เห็นด้วย
‎มีอะไรที่อยากทำก่อนออกจากบ้านไหมคะ
‎อือ อะไรดีนะ...
‎ฉันประหม่าเลย
‎ฉันว่าจะพูดอะไร...
‎แต่ลืมไปแล้ว
‎คุยกันหน่อยได้ไหม
‎- ที่นี่เหรอ ‎- เปล่า
‎ข้างบนเหรอ งั้นไปห้องพักผ่อนกัน
‎- ไปกัน ‎- ไปกัน
‎แย่มากเลย
‎ไหนบอกว่าจะคุยกันก่อนออกจากบ้านไง
‎- อือ ‎- จะคุยตอนไหนล่ะ
‎เมื่อไหร่จะพูดเรื่องนั้นสักที
‎- ไม่ยุติธรรมเลย ‎- หลังฉันบอกว่าจะออกจากบ้าน
‎ฉันก็ยังเลิกคิดเรื่องที่สักวัน...
‎เธออยากย้ายไปอเมริกาไม่ได้
‎ก็เลย...
‎นึกภาพไม่ออกว่าจะคบกับเธอยังไง
‎ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ลองก่อนเหรอ
‎อือ...
‎จำได้ไหมที่ฉันบอกว่าอาจจะไม่ย้าย
‎ฉันเพิ่งรู้เมื่อสองสามวันก่อน
‎- แต่ว่า... ‎- ตอนนั้นวางแผนจะออกจากบ้านแล้ว
‎อือ ฉันว่านายก็มีความคิดของนาย
‎ช่วยไม่ได้
‎ช่วยไม่ได้...
‎ฉันอาจจะไม่เจอคนที่สวย ‎แล้วก็ดีอย่างเธออีกแล้วก็ได้
‎แล้วก็อาจจะเสียใจทีหลัง
‎แต่ตอนนี้ฉันรู้สึกแบบนั้น
‎งั้นนี่ก็คือการบอกลาสินะ
‎อือ แต่ว่า...
‎ฉันสนุกมากเลย ฉันรู้ว่า...
‎เธออาจจะเกลียดที่ฉันพูดแบบนี้
‎แต่ฉันชอบช่วงเวลา ‎ที่อยู่กับเธอที่นี่
‎พูดตามตรง ฉันไม่ได้มาบ้านนี้
‎เพื่อตั้งใจตามหาความรักแต่แรกแล้ว
‎สุดท้าย พี่เรียวก็ต้องเป็น
‎กัปตันของโยโกฮาม่า บี-คอร์แซร์ ‎ตอนเขาอยู่ที่บ้านนี้
‎- น่าจะสรุปได้แบบนั้น ‎- เห็นด้วย
‎จากมุมของฉันนะ ฮานะ
‎เธอคิดว่าเขาน่าจะชอบพี่วีวี่ ‎และเธอก็ไม่ว่าอะไร
‎เขาไม่จำเป็นต้องบอกเลยว่า ‎ไม่ได้ชอบใครเลยสักคน
‎ฉันแค่หวังว่าเขาจะพูดตรงๆ กับฉัน
‎มันต่างกันมากเลยเหรอ
‎เขาอาจจะแสดงความรู้สึกต่างออกไป
‎แต่ฉันก็ไม่รู้สึกว่า ‎มีตรงไหนที่เขาไม่จริงใจเลยนะ
‎เขาก็พูดสิ่งที่ตัวเองรู้สึก
‎แต่ที่เราสรุปกันวันก่อนคือ
‎พี่เรียวจะไม่ทุ่มเต็มที่ ‎แล้วก็ทำเฉพาะสิ่งที่ตัวเองต้องทำ
‎แต่พอพูดถึงสิ่งที่คนอื่นควรช่วยทำ
‎ยกตัวอย่างเช่น ล้างจาน เอาขยะไปทิ้ง
‎หรือเก็บกวาดบ้านเฉยๆ
‎- เราสังเกตว่าเขาไม่ทำเลย ‎- นั่นสิเนอะ
‎เขาเคยพูดว่าปัญหาของบ้านเราคือ ‎จานไม่ล้างที่กองพะเนิน
‎และฉันก็รู้สึกขอบคุณ ‎ที่มีคนพูดเรื่องนี้ขึ้นมา
‎แต่เขาเองก็ไม่ค่อยช่วยงานบ้านเท่าไร
‎พอเขาพูดแบบนั้น ‎มันเหมือนกับว่าเขาสนใจจริงๆ
‎ในขณะที่ฉันเป็นคนขี้เกียจ ‎ที่ไม่ยอมทำอะไรเลย
‎ฉันว่ามันไม่ยุติธรรม
‎แต่เขาเป็นคนแบบนั้นล่ะ
‎ฉันว่าฉันก็ควรจะปล่อยๆ ไป
‎ขอพูดอะไรหน่อยได้ไหม
‎เอ๊ะ ทำอะไรน่ะ
‎- คิดว่าฉันจะตบนายเหรอ ‎- อือ นึกว่าจะโดนตบ
‎- เกร็งรอเลยเนี่ย ‎- บ้าจริง
‎ถ้าถามฉันชั่วโมงก่อน ‎ฉันก็อยากต่อยนายจริงๆ นั่นแหละ
‎แต่ตอนนี้ใจเย็นลงแล้วล่ะ
‎- ถ้าต่อยจริง ฉันตายแน่ ‎- ไปอาบน้ำมาแล้วใจเย็นขึ้นน่ะ
‎มือยังสั่นอยู่แต่ใจเย็นขึ้นแล้ว
‎นี่เป็นเพลงแรก
‎ที่เราฟังด้วยกัน
‎ฉันอยากฟังเพลงนี้กับนาย ‎เป็นครั้งสุดท้าย
‎มือเธอเหงื่อชุ่มเลย
‎เหงื่อชุ่มมาก
‎มือนายก็เหงื่อชุ่มเหมือนกัน
‎ฉันเหงื่อออกเยอะอยู่แล้ว
‎เจ็บขาไหม
‎ไม่เจ็บ
‎ทำตามความฝันให้สำเร็จนะ
‎ความฝันเหรอ จะตั้งใจเต็มที่เลย
‎เธอก็ด้วยนะ
‎- ไม่ทำตามฝันแล้วเหรอ ‎- หือ
‎ทำสิ แต่ตอนนี้ฉันแค่อยากร้องไห้
‎แต่ก็ไม่อยากร้อง
‎ฉันไม่อยากร้องไห้ต่อหน้านาย
‎- อย่าร้องนะ ‎- ไม่หรอก
‎อือ...
‎จะนอนหรือยัง
‎นอนเลยก็ดีนะ
‎อยากนอนที่นี่จัง
‎- จะนอนที่นี่เหรอ ‎- อือ
‎ฉันจะนอนตรงนี้แหละ
‎นอนแบบนี้เลย
‎ดีจัง ราตรีสวัสดิ์
‎แย่จัง
‎ไม่รู้สินะ...
‎ฉันคิดว่านายน่าจะเป็นเหตุผลที่ดี ‎ให้ฉันอยู่ญี่ปุ่นต่อ
‎ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
‎ฉันทำไม่ได้หรอก...
‎ถ้าชอบใคร ฉันพูดไม่ได้หรอกว่า
‎"ไปให้พ้น"
‎- ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ง่ายๆ หรอก ‎- ไม่ได้จะนอนเหรอ
‎- ได้ยินไหม ‎- ไหนบอกง่วงไง
‎โอ๊ย ฉันเกลียดนายๆ
‎เธอจริงใจและเปิดเผย ‎ความรู้สึกของตัวเองมากเลย
‎- น่าประทับใจมาก ‎- เธอชอบเขามากเลย
‎และเขาก็ยังบอกว่า ‎ไม่ได้สนใจที่จะมาตามหาความรัก
‎- ใครจะไปรู้ ‎- น่าจะบอกเร็วกว่านี้
‎น่าจะบอกให้ชัดตั้งแต่ต้นเลย
‎ที่เขาทำแบบนั้นคือ ‎ไม่อยากให้คนอื่นรู้สึกเจ็บปวด
‎แต่สุดท้ายการที่เขาไม่ทำอะไรเลย ‎นี่แหละเจ็บปวดที่สุด
‎เขาทิ้งเธอได้โหดร้ายมาก ‎และผิดเวลามากด้วยครับ
‎- สองคนนี้จบแค่นี้สินะคะ ‎- ไม่น่ามีอะไรต่อแล้วนะ
‎เขาไม่ได้มาเพื่อตามหาความรัก
‎เขาพูดเองว่ามาเพื่อทำให้ ‎บาสเกตบอลเป็นที่นิยม
‎เขามาเล่นบทหนุ่มหล่อใจละลาย ‎ตกสาวๆ ให้สนอกสนใจ
‎เพื่อจะได้มีแฟนคลับไปดู ‎เขาแข่งบาสเกตบอลมากขึ้น
‎เขามาที่นี่ เขาทำสำเร็จ ‎ภารกิจลุล่วงแล้ว
‎แต่ดูจากการกระทำนึกว่าจะคบกันซะอีก
‎- หมายถึงคบกันนอกรายการเหรอ ‎- ค่ะ
‎- ถึงจะคบ ผมก็ไม่สนนะ ‎- ไม่น่านะ
‎วีวี่ยังตัดใจจากเขาไม่ได้เลย
‎- ยังไม่มีเวลาตัดใจ ‎- เธอพยายามบอกตัวเองให้เกลียดเขา
‎สองคนนี้ก็ยังไม่ได้ ‎ตัดขาดกันซะทีเดียวนะ
‎เพราะงั้นความรู้สึกของวีวี่ ‎ก็เลยพรั่งพรูออกมาแบบนี้
‎แต่สิ่งที่แย่ที่สุดในทั้งหมดนี้คือ ‎เรียวถ่วงเวลาไม่พูดถึงเรื่องนี้
‎และขอเวลาไปใคร่ครวญความรู้สึกตัวเอง
‎แล้วก็ปล่อยให้เธอหลงคิดไปว่า ‎อาจจะมีโอกาสได้เป็นแฟนกัน
‎จากนั้นก็มาบอกว่าจะออกจากบ้าน ‎โดยที่ไม่เคยพูดอะไรมาก่อนเลย
‎- ใช่ๆ ‎- ทำแบบนี้นี่โหดร้ายมาก
‎เป็นไปได้ไหมคะว่า ‎เรียวก็ชอบวีวี่จริงๆ
‎เขาเลยลำบากใจที่จะพูดออกมา
‎- ฉันว่าไม่ ‎- ไม่ใช่เลย
‎- ผมว่าไม่ใช่แบบนั้นเลย ‎- ไม่เลยเหรอ
‎- ไม่มีทาง ‎- ถ้าไม่มี...
‎ถ้าสองคนนี้เคมีไม่เข้ากันเลย ‎ทำไมวีวี่ถึงได้ออกตัวแบบนั้นล่ะ
‎เปล่าเลย วีวี่รวบรวมความกล้า ‎แล้วพุ่งชนเลยต่างหาก
‎เธอแค่หลงรักผู้ชาย ‎ที่ไม่ยอมตอบตามตรงสักที
‎- จริงเหรอ ‎- น่าตกใจมากเลย
‎- ถ้าจริง เรียวก็ร้ายมาก ‎- เขาแย่สุดๆ เลย
‎เขาไม่สนใจวีวี่เลยนะคะ
‎- คิดอย่างนั้นเหรอ ‎- เขาไม่ได้รักเธอเลย
‎ถ้าเขาชอบเธอจริงๆ
‎เขาจะไม่สนใจเลยว่า ‎ตัวเองจะภาพลักษณ์เป็นยังไง
‎- สิ่งที่แฟนคลับคิดก็ไม่สำคัญ ‎- หมายถึง...
‎ถ้าบาสเกตบอลสำคัญขนาดนั้น ‎เขาก็บอกเธอได้
‎แล้วก็ไปทุ่มเทกับการเล่นบาสเกตบอลไป
‎เขามักจะมีข้ออ้างเรื่องต่างๆ ‎เช่น โค้ชไม่อนุญาต
‎หรือมาที่นี่เพื่อโปรโมตบาสเกตบอล
‎และไม่ได้สนใจเรื่องความรัก ‎ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
‎เหตุผลที่เขาไม่คบกับใคร ‎เอมิกะก็ช่วยให้เรารู้แล้ว...
‎"ช่วยให้เรารู้"
‎ทาวาตาริ เรียวมาที่นี่ ‎เพื่อโปรโมตตัวเองเท่านั้น
‎เพื่อโปรโมตตัวเองให้สุด ‎เขาก็ปักใจแล้วว่าจะไม่คบใคร
‎- งั้นเหรอ ‎- ครับ
‎- ถ้าเขาคบใครก็จะเสียแฟนคลับ ‎- ก็จริง
‎เป้าหมายของเขาคือให้แฟนคลับสนใจ ‎ต่อไปเรื่อยๆ และทำให้ตัวเองโด่งดัง
‎แล้วก็ออกไปแบบไร้มลทิน
‎- เอมิกะให้ข้อมูลที่เฉียบมาก ‎- เขาต้องทำตามเป้าหมายหลัก
‎ใช่ เอมิกะอ่านเกมนี้ขาดมากเลย
‎- เขาอยากจะตั้งใจเล่นบาสเกตบอล... ‎- ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดี
‎- แต่ก็รักวีวี่ด้วยเหรอ ‎- หวังว่าเขาจะทำสำเร็จ
‎อยากให้บาสเกตบอลเป็นที่นิยม ‎ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ
‎- แต่ใช้วิธีนี้ไม่เท่เลย ‎- เห็นด้วย
‎เขาทำตัวไร้ความรับผิดชอบ
‎ไม่ได้กระตือรือร้น ‎จะทำเรื่องต่างๆ ให้ชัดเจน
‎ไม่เคยเป็นคนเริ่มคุยเรื่องสำคัญๆ ‎สงสัยจริงๆ ว่าเขาชอบใครไหม
‎คนที่เอาแต่ถามคำถามกลับ ‎แปลว่าไม่ค่อยแคร์เท่าไรนะ
‎- ใช่เลย ‎- ถูกต้อง
‎- เป็นการเอาตัวรอดง่ายๆ ‎- ตอบคำถามด้วยคำถาม
‎เป็นกลวิธีในการป้องกันตัวเอง
‎ผมตกใจที่อยู่ดีๆ ‎เอมิกะก็พูดออกมาตรงๆ
‎แต่ที่ดราม่าร้องห่มร้องไห้ ‎ยิ่งชวนงงเข้าไปใหญ่
‎- ซับซ้อนจริงๆ ‎- จริงเหรอเนี่ย เอางั้นเหรอ
‎เธอร้องไห้ ‎แต่พอถึงบ้านก็นั่งว่าเรียวเลย
‎- สุดยอดเลย ‎- ใช่ งงสุดๆ
‎อยู่ดีๆ เธอก็เปลี่ยนจาก ‎คลื่นสงบเป็นสึนามิ
‎("ไปทำงาน" วีวี่ ป.ล. เศร้าจัง)
‎(แปดโมงครึ่ง)
‎- ว่าไง ‎- ทำไมของน้อยจัง
‎- แทบไม่มีอะไรเลย ‎- เป็นคนพกของน้อยสินะ
‎เห็นหรือยัง ไควาดให้
‎- ดีจัง ‎- ได้ยินว่าพี่ให้พี่เรียว
‎น่ารักจัง
‎- เก็บของหมดแล้วเหรอ ‎- พร้อมไปแล้ว
‎ไปแล้วนะ
‎- จริงเหรอเนี่ย ได้เวลาแล้วเหรอ ‎- อือ
‎ได้เวลาแล้ว ฉันต้องไปซ้อมต่อ
‎อย่างที่ทำทุกวัน ‎งั้นขอเขียนข้อความทิ้งไว้หน่อยนะ
‎(ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง เรียว)
‎- เอาล่ะ โชคดีนะ ทุกคน ‎- แง...
‎- ผมจะไม่บอกลานะ แล้วเจอกันครับ ‎- แล้วเจอกัน
‎ดีใจที่ได้เจอนายนะ ‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ขอบคุณนะ
‎- ขอบคุณนะ ‎- ขอบคุณเหมือนกัน ขอบคุณจริงๆ
‎- ขอบคุณนะ นายเจ๋งที่สุดเลย ‎- เยี่ยมที่สุดเลย แล้วเจอกัน
‎- แล้วเจอกัน ‎- อือ
‎ขอบคุณนะ ทุกคน
‎เอาล่ะ ไว้เจอกันนะ
‎- ไว้เจอกัน ‎- แล้วเจอกัน
‎- ไว้ไปเที่ยวกัน ‎- ได้เลย
‎- แล้วเจอกัน ‎- ได้
‎นี่ฟาดรูปกับผนังเหรอ
‎รูปวาด...
‎ช่วยถนอมงานศิลปะฉันด้วย
‎ขอบคุณ ฉันจะรักษาอย่างดี
‎ไว้เจอกัน ขอบคุณมาก
‎โชคดีนะ
‎เศร้าจัง
‎เขาเป็นคนดีมากเลย
‎(ชินคิบะเฟิร์สต์ริง ‎ชินคิบะ โตเกียว)
‎(หกโมงครึ่ง)
‎ได้เวลาเริ่มแข่ง ‎ทีซีเอสปะทะโอเอโดะ ไท
‎หกคน ในการแข่งเดี่ยว 20 นาที
‎มุมแดง โตเกียวไซเบอร์สควอด
‎สูง 155 ซม. หนัก 47 กก.
‎อยู่มัธยมศึกษาปีที่หนึ่ง ‎และได้เกรดเอบวกวิชาความกล้า
‎ยินดีต้อนรับรินะขึ้นเวที
‎โอ้โฮ
‎- เริ่มกันแล้ว ‎- เดี๋ยว ทำอะไรน่ะ
‎ระวังนะครับ
‎โปรดยืนห่างจากเวทีด้วยครับ
‎บ้าเอ๊ย
‎เพื่อความปลอดภัย ‎โปรดยืนห่างจากเวทีนะครับ
‎เย่
‎โอ้โฮ สุดยอดเลย
‎บ้ามาก
‎- ไม่นะ ‎- ไม่
‎(ซึกิชิมะ โตเกียว)
‎(มงจามูกิ สาขาคิโยสึมิโดริ)
‎(สี่ทุ่ม)
‎เป็นไงบ้างคะ
‎- ว่าไง ‎- ขอบคุณที่รอนะคะ
‎- มาแล้วๆ เป็นไง ‎- เป็นไงบ้าง
‎- เหนื่อยมากเลย ‎- เหนื่อยเหรอ
‎สุดยอดมากเลย
‎- พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม ‎- อะไรเหรอ
‎- ไม่เจ็บตัวใช่ไหม ‎- ไม่เลย รอบๆ เราไม่มีอะไร
‎- น่ากลัวไหม ฉันทำให้กลัวเหรอ ‎- ฉันสนุกมากเลย
‎- ไม่ เธอโคตรเจ๋ง ‎- จริงเหรอ
‎ฉันชอบท่าเปิดตัวของเธอ ‎กับที่เธอทำหน้าแบบนั้น
‎เท่มากเลย เจ๋งมาก
‎- หอมจัง ‎- กินได้หรือยัง
‎- ค่ะ ตักเลย ‎- ทานแล้วนะครับ
‎ดูดีจัง
‎อร่อย
‎- อันที่เป็นอาหารทะเลอร่อยดีนะ ‎- ไหนอาหารทะเล
‎ยังไม่เห็นเลย
‎- นั่นกุ้งเหรอ ‎- มีกุ้ง มีปลาหมึกด้วย
‎ที่เราคุยกันวันก่อน
‎พี่บอกว่าชอบคนที่ ‎พูดความรู้สึกตัวเองตรงๆ
‎- ฉันเข้าใจอย่างถ่องแท้เลยค่ะ ‎- จริงเหรอ
‎- พี่พูดได้ตรงประเด็นมาก ‎- เรียวทำให้เธอคิดได้เหรอ
‎เรียวทำให้เธอคิดได้สินะ
‎จะว่าอย่างนั้นก็ได้
‎อือ ฉันว่าก็เห็นได้ชัด ‎ว่าเขาพยายามคิดใคร่ครวญ
‎แต่เขาทำตัวซับซ้อนเกินไป
‎ฉันอยากรู้แบบชัดๆ ง่ายๆ ว่า ‎กับคนที่ตัวเองชอบ สถานะฉันคืออะไร
‎- อือ ‎- ก็...
‎ฉันว่าพี่เป็นคนที่คุยด้วยง่ายมากเลย
‎- งั้นเหรอ ‎- ใช่
‎ฉันเล่าให้พี่ฟังหลายเรื่องเลย ‎ขอบคุณที่ฟังฉันพล่ามทุกเรื่องนะคะ
‎- เราคุยกันเยอะนะ ‎- สุดท้ายฉันก็โดนเท
‎- แต่ฉันก็บอกความรู้สึกตัวเองไปนะคะ ‎- แบบนั้นก็ดีแล้ว
‎เดินหน้าต่อไปนะ
‎อยากไปเล่นแทรมโปลีนแล้ว
‎เหมือนกัน ตื่นเต้นมากเลย
‎- เรานัดวันกันหรือยังนะคะ ‎- ก็...
‎ต้นเดือนหน้า ‎วันที่สอง ไม่ก็สาม ฉันว่างนะ
‎- งั้นวันที่สามแล้วกัน ‎- สามเหรอ
‎- วันที่สามนะ ‎- ได้
‎- แล้วเจอกัน แทรมโปแลนด์ ‎- แทรมโปแลนด์
‎(เที่ยงคืน)
‎เหมือนเธอเอาแต่ขัดฉันเพื่อบอกว่า
‎"ฉันไม่อยากให้เธอเข้าใจเราสองคนผิด"
‎ฉันแบบ "บอกแล้วไงว่าเข้าใจแล้ว"
‎แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ‎เพราะรู้สึกว่า...
‎ฉันว่าเธอไม่เห็นอกเห็นใจคนอื่น
‎ฉันอาจจะเข้าใจผิดก็ได้
‎- ฉันรอนานมากเลย ‎- ฉันออกมาเร็วแล้วนะ
‎ฉันมาก่อนเวลาสิบนาที ‎ขอโทษที่ต้องให้ "รอ" นะคะ
‎หิวมากเลย ไปกันเถอะ
‎- ที่กินซ่าเหรอ ‎- อือ
‎เธอไปจริงๆ เหรอ
‎เขาบอกว่าจะพาไปกินข้าว ‎ที่ไหนก็ได้เป็นรางวัลที่ใส่เสื้อยืด
‎ฉันพูดเล่นว่า "ซูชิที่กินซ่า" ‎แล้วก็ได้ไปจริง
‎เขาทำตามที่ฉันเสนอจริงๆ ด้วย
‎เธอดูมีความสุขมากเลย น่ากลัวนะ
‎ขนลุกมากเลย
‎- ไหวไหม ‎- ตายแล้ว
‎ขนลุกสุดๆ ไปเลย
‎น่าเบะปากได้อีก
‎- ตั้งใจยิงฮานะใช่ไหมครับ ‎- ใช่ไหม
‎ตอนปะทะกันก่อนหน้านี้ ‎เอมิกะอาจจะรู้สึกว่าตัวเองแพ้
‎หลังจากกินข้าวเย็นกัน ‎เธอน่าจะรู้สึกว่าได้ปล่อยหมัดเด็ด
‎เธอมีความสุขเพราะเรื่องนั้น ‎ไม่ได้มีความสุขที่ไปกับเรียวหรอก
‎ไปดูเธอหน่อยไหม
‎ฉันไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
‎มันเป็นรายการทีวี ‎ฉันรู้ว่าตัวเองควบคุมอะไรไม่ได้
‎จำไม่ได้เลยว่าครั้งสุดท้าย ‎ที่รู้สึกแย่ขนาดนี้คือตอนไหน
‎มาจนถึงตอนนี้...
‎ฉันก็ยังพออยู่ได้ ‎ด้วยการระบายกับคนอื่น
‎ฉันหัวเราะแล้วก็อดทนไป
‎อยู่ในบ้านนี้มีแต่ความทุกข์
‎ฉันไม่น่าได้รับเลือกมารายการนี้เลย
‎เอมิกะมีอะไรมากกว่าที่เราเห็นนะ
‎ก่อนหน้านี้เธอพูดว่า...
‎เอมิกะไม่เห็นอกเห็นใจคนอื่น
‎- อือ ‎- เธอพูดใช่ไหม แต่มันตรงกันข้ามเลย
‎เธอชอบคิดมาก ‎แล้วก็อึดอัดเวลาอยู่กับคนเยอะๆ
‎อาจจะดูไม่เป็นแบบนั้น
‎แต่ก็เป็นคนที่มีความคิดมากกว่า ‎คนอื่นๆ ที่ฉันรู้จักเกือบทั้งหมด
‎เธอแค่สื่อสารออกมาได้ไม่ดี
‎อือ ฉันก็เข้าใจเอมิกะนะ
‎จากที่ฉันอยู่บ้านนี้กับเอมิกะ ‎มานานกว่านาย
‎ฉันก็ยังยืนยันสิ่งที่พูด ‎ถึงจะรู้อะไรมากขึ้นแล้วก็เถอะ
‎แต่ถ้านายอยากจะยืนหยัด ‎เคียงข้างเธอ งั้นก็...
‎ไปคุยกับเธอสิ
‎โทษทีที่โทรหากะทันหันนะ
‎ไม่เป็นไร
‎- เอาอันใหม่เถอะ ‎- ขอบคุณนะ
‎อยากคุยกันไหม
‎คนที่ดูรายการตอนนั้น
‎คงเกลียดฉันทันทีแน่ๆ
‎ฉันไม่รู้เลยว่าทำตัวแบบนั้น
‎ฉันรู้ว่าฉันผิด ‎ที่พูดอะไรแบบนั้น แต่ว่า...
‎ถึงจะดูตอนนั้น...
‎ฉันก็ไม่เปลี่ยนความคิดที่มีต่อเธอนะ
‎ยังไม่พอเหรอที่...
‎คนที่ใกล้ชิดกับเธอที่สุด ‎เข้าใจว่าจริงๆ แล้วเธอเป็นคนยังไง
‎ฉันหวังว่าตัวเองจะเชื่อนายได้ ‎แล้วก็ลืมความรู้สึกนี้ไป
‎แต่ฉันอ่อนแอมากเลย
‎เธอเป็นคนอ่อนไหว
‎แต่ฉันชอบสิ่งนั้นในตัวเธอนะ
‎ฉันไม่ควรมาออกรายการนี้เลย
‎ฉันว่าฉันไม่แกร่งพอ
‎คนเราก็แบบนี้ล่ะ ‎ฉันชอบที่เธอเป็นแบบนั้นนะ
‎ถ้านายไม่อยู่ตรงนี้
‎ฉันคงทำใจลำบากกว่านี้
‎- ขอบคุณที่มาอยู่เป็นเพื่อนนะ ‎- ไม่เป็นไร
‎ฉันรู้สึกดีขึ้นที่ได้ยินว่า
‎หลังจากดูตอนนั้นแล้ว ‎นายไม่ได้มองฉันเปลี่ยนไป
‎ฉันนึกว่านายเกลียดฉันแล้ว
‎ฉันไม่ใช่คนเลื่อนลอยแบบนั้น
‎ที่จะดูรายการแค่ตอนนั้น ‎แล้วไม่ชอบเธอเลย
‎ไม่จริง ตีสามครึ่งแล้ว
‎ไปนอนกันเถอะ
‎ขอบคุณมากนะ
‎เธอไหวไหม
‎อือ ไม่เป็นไรแล้ว
‎กอดกันหน่อยไหม
‎ทำไมล่ะ
‎- จะได้ลดความเครียดไง ‎- กอดช่วยได้เหรอ
‎ทำไม...
‎เธอไม่รู้ตัวเลยว่า ‎แสดงความเห็นแบบน่ารังเกียจ
‎- เธอมารู้ตัวก็ตอนที่... ‎- จนมาได้ยินเราพูดถึงเธอ
‎เธอคิดผิดนะครับที่คิดว่าตัวเอง ‎ไม่ควรมาอยู่ในเทอร์เรซ เฮาส์
‎- จริง ‎- เห็นด้วย
‎เป็นหนึ่งในโอกาสที่ดีมาก ‎ในการได้ค้นพบตัวเองเลยล่ะ
‎- เป็นโอกาสที่หายากนะครับ ‎- ได้เห็นตัวเองจากทุกมุมเลย
‎ผมว่าก็ดีนะครับ ‎ที่เธอได้เปิดหูเปิดตาตัวเอง
‎แต่อย่าลืมนะครับว่า ‎ช่วงก่อนหน้านี้ไม่เท่าไร
‎เธอเพิ่งป่าวประกาศ ‎ให้คนดูเทอร์เรซ เฮาส์รับรู้ว่า
‎เรียวบ่นเรื่องล้างจาน ‎แต่ไม่ยอมทำงานบ้านเลย
‎และมาออกรายการ ‎เพื่อโปรโมตตัวเองเท่านั้น
‎เธอไม่ได้คิดถึงเลยว่า ‎ท่าทีของเธอจะส่งผลยังไง
‎จนกระทั่งมานั่งดูรายการงั้นเหรอ ‎จริงเหรอ ตั้งสติหน่อย
‎ก็จริง เธอดราม่า ‎เฉพาะตอนชื่อเสียงตัวเองมีเอี่ยว
‎เธอจะไม่คิดถึงผลลัพธ์ได้ยังไง ‎หลังจากด่าเรียวซะเละเทะ
‎คนดูก็จะคิดต่อจากสิ่งที่พวกเขาพูด
‎เอมิกะเป็นคนเริ่มว่าร้ายเรียว
‎แล้วถ้าหลังจากนี้เอมิกะดูตอนนี้ ‎จะทำยังไงต่อครับ
‎ถ้าว่าร้ายคนอื่น ‎ก็ต้องเตรียมรับความรุนแรงที่ตามมา
‎ถ้าเป็นฉัน...
‎ถ้าฉันไปกินข้าวเย็นกับโทปาส ‎แล้วก็ชอบเขา...
‎ถ้าฉันคิดวนในหัวแบบนั้น
‎แล้วคนที่ฉันชอบเสนออ้อมกอดให้ ‎ตอนที่ฉันกำลังร้องไห้
‎ฉันก็คงจะกอดเขานะคะ ‎แต่เธอทำเหมือนไม่อยากกอดเลย
‎ไม่รู้ว่าจะมองยังไงดี
‎- เธอไม่ค่อยมีเหตุผลเรื่องนี้นะ ‎- คิดงั้นเหรอคะ
‎เขาบอกเอมิกะว่า "ฉันชอบเธอ" ‎สามรอบได้ แต่เธอไม่ตอบอะไรเลย
‎ก็จริง
‎เธอไม่แสดงออกแบบนี้ ‎แปลว่าไม่รู้ตัวขนาดไหนล่ะ
‎ผมเองก็เห็นนิสัยไม่ดีของโทปาสด้วย
‎เขาไม่เห็นจำเป็นต้อง
‎มานั่งเสี้ยมสอนฮานะ ‎ก่อนที่จะไปดูใจเอมิกะเลยนะครับ
‎ใช้ไม่ได้เลย
‎- สถานการณ์นั้นก็ดูยาก ‎- โทปาสรู้สึกยังไงกันแน่นะ
‎ผมกังวลว่าโทปาสคิดอะไรอยู่
‎เขาสารภาพรักไปแล้ว
‎แต่เรายังไม่รู้เลยว่า ‎เขารู้สึกยังไงกันแน่ แปลกจัง
‎เขาอุตส่าห์เน้นย้ำสุดท้ายว่า ‎"ฉันชอบเธอ"
‎แล้วเธอก็ตอบเขาว่า ‎"ไม่จริง ตีสามครึ่งแล้ว"
‎(บ่ายสองครึ่ง)
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์ ไม่สบายเหรอ
‎- ป่วยนิดหน่อย ‎- กลับมาป่วยอีกแล้วเหรอ โทษทีนะ
‎เป็นไงบ้าง
‎อือ ก็...
‎อือ
‎ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อน ‎ดึกๆ ดื่นๆ นะ
‎ไม่เป็นไร
‎หลังจากได้ดูตอนนั้น ‎ฉันลองคิดว่าตัวเองเป็นคนดู
‎แล้วก็รู้ว่าฉันทำตัวออกมาดูไม่ดีเลย
‎ฉันรู้ว่านายบอกว่า ‎นายไม่ได้มองฉันเปลี่ยนไปเลย
‎แต่ฉันก็รู้ว่า ‎ตอนนั้นตัวเองคิดแบบนั้นจริงๆ
‎ฉันเลยทบทวนการกระทำตัวเองอีกครั้ง ‎และอยากทำให้ดีกว่านี้
‎ฉันไม่ค่อยได้เห็นตัวเอง
‎แบบชัดเจนขนาดนั้น
‎ถ้าไม่ได้มาเทอร์เรซ เฮาส์ ‎ก็คงไม่ได้โอกาสแบบนี้
‎ถึงแม้ว่าในโซเชียลมีเดีย ‎จะโดนถล่มเละก็ตาม
‎ดุเดือดมากเลย...
‎ฉันซึ้งในน้ำใจนายที่ยังคงมองฉัน
‎เป็นคนที่ฉันเป็น ‎แทนที่จะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน
‎ฉันอยากใช้เวลากับนายมากกว่านี้นะ
‎แต่ก็ตัดสินใจว่าจะออกจากบ้านแล้วล่ะ
‎เอ๊ะ เมื่อไหร่เหรอ
‎น่าจะช่วงอาทิตย์หน้า
‎ฉันอยากเจอทุกคนก่อนออกจากบ้าน
‎จริงเหรอ
‎แต่ถ้าพูดตามตรง ‎ฉันก็วางแผนจะออกจากบ้าน
‎ตั้งแต่ก่อนนายกับพี่วีวี่จะมาแล้ว
‎เพิ่งแค่เดือนเดียวเอง...
‎ที่เรารู้จักกัน
‎พูดตรงๆ
‎ฉันอยากให้เรา ‎ใช้เวลาด้วยกันมากกว่านี้
‎ฉันน่าจะชอบเธอแหละ
‎ไม่ "น่าจะ" สิ ฉันชอบเธอ
‎ฉันเองก็รู้ตัวว่า...
‎ชอบนายเหมือนกัน
‎แล้วเราจะทำยังไงต่อดี
‎ไปเดตกันอีกครั้งเถอะ
‎ครั้งสุดท้ายก่อนฉันออกจากบ้าน
‎ไปสิ ไปแน่นอน
‎ฉันจะพาไปเดตดีๆ
‎และบอกเป็นคำพูดว่ารู้สึกยังไง
‎เป็นคำพูดเหรอ ขอบคุณนะ
‎จะบอกอีกครั้ง
‎(เทอร์เรซ เฮาส์: โตเกียว 2019-2020)